- Proszę bardzo! - cofnąłem się i przeskoczyłem.
- Ale, jak to?
- Jeżdżę konno od czwartego roku życia, z małymi przerwami. Nie mówiłem, bo się nie pytałaś, a nie lubię gadać bez sensu.
- Idiota.
- To twoje zdanie, a Ciebie nie krytykuję, choć łatwe to nie jest.
- Ach, co za poświęcenie - odparła śmiejąc się.
- Szczerze, jak zaczynam krytykować, to nawet mistrzowie ze mną nie wytrzymują, może dlatego Smok wymyśla coraz cięższe treningi dla mnie? Mniejsza z tym, przepraszam że się spóźniłem.
- Co? Powtórz.
- Przepraszam, że się spóźniłem, może i jestem arogancki i cyniczny, ale nienawidzę ludzi, którzy się spóźniają.
(Ice?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz